Onderhoud aan mijn aquarium.

In de aanloop naar de verenigingskeuring, waar ik ieder jaar  toch maar weer aan meedoe, ben je druk bezig de bak schoon te houden en de planten zodanig te toppen en te bewerken dat ze op het moment van de keuring precies zo staan zoals jij dat wilt. In een bak van 310cm x 65cm x 50cm (hoog) valt dat niet altijd mee.

De keurmeesters hebben het altijd over een norm van 1 soort plant per decimeter voorruit. Dat komt in mijn geval uit op maximaal 31 soorten. Toen ik net weer met aquariumhouden begon had ik ruim 40 soorten naast en om elkaar heen staan. Keurmeesters adviseerden dan: probeer eens wat minder, daar wordt het geheel rustiger van. Uiteindelijk heb ik ze daarin wel gelijk moeten geven.

Hoe nauwkeurig je ook plant, de planten doen toch lang niet altijd wat je ervan verwacht en dat betekent dat je de dag voor de keuring hier en daar toch een takje moet verplaatsen of een steeltje in moet korten. Bij mij was dat niet anders. De Limnophila aromatica was zo snel gegroeid dat de dag voor de keuring de eerste koppen alweer door het wateroppervlak waren geschoten. Dan moet je toch weer even “met je armen in het water” zoals ik dat altijd noem. Mijn vrouw schudt dan meewarig haar hoofd en zegt: “blijf er toch eens met je poten vanaf”.

Dit is een foto van mijn aquarium gemaakt op 15 oktober, vlak na de keuring. Tijdens de keuring had ik de beelden van de lichtkap verwijderd omdat deze beelden de aandacht van de inhoud van het aquarium zouden kunnen afleiden. Zodra de keurmeester weer weg is zet ik ze er weer op. Niet dat dit zo handig is, maar ik heb gewoon geen ruimte meer op mijn hobbyzolder.

Dit is een foto van mijn aquarium gemaakt op 15 oktober, vlak na de keuring. Tijdens de keuring had ik de beelden van de lichtkap verwijderd omdat deze beelden de aandacht van de inhoud van het aquarium zouden kunnen afleiden. Zodra de keurmeester weer weg is zet ik ze er weer op. Niet dat dit zo handig is, maar ik heb gewoon geen ruimte meer op mijn hobbyzolder.

Maar goed, de keuring is inmiddels nu een week achter de rug en alle snelle groeiers stonden al tegen of door het wateroppervlak heen en onderhoud was niet alleen gewenst, maar uiterst noodzakelijk. De planten krijgen er toch een tik van wanneer ze alweer emers aan ontwikkelen zijn, terwijl je ze kort daarna weer submers wilt gaan houden.

Bij mij gaan alle planten er per groep uit en wanneer ze dan op de kant liggen begin ik eerst met het zichtbare bodemvuil weg te hevelen en vervolgens maak ik de bodem ook dieper schoon met behulp van een plastic pijp met daarop een Eheim korfje dat voorkomt dat het fijne grint allemaal in de gieter verdwijnt. Deze manier van de bodem reinigen bevalt mij prima. Ik sta er steeds weer versteld van hoe zwart het water is dat ik op deze manier via de bodem weghevel.

Daarna druk ik per plantengroep een of twee, soms tot vier van mijn plantenmestcapsules in de bodem en vervolgens gaan de planten weer terug. Plantengroepen bouw ik meestal op middels drie verschillende lengten van de betreffende soort. De langste gaan er eerst in, daarna in een halve ring ervoor de iets kortere en daarvoor dan weer de kortste lengte. Zo krijg je een mooie opbouw van een groep en zijn de koppen van de planten mooi dakpansgewijs aansluitend.

Doordat je de planten inkort en enkel de nieuwe zijtaken als meer planten over hebt ten opzichte van de vorige keer, valt het aantal planten dat overblijft vooral als het om stengelplanten gaat soms wat tegen. Ludwigia inclinata bijvoorbeeld maakt bij mij vrijwel helemaal geen zijtakken en daardoor blijft het aantal vrijwel gelijk en gooi ik enkel de onderstelen weg. Ludwigia repens daarentegen maakt enorm veel zijtakken en daar houd ik dan meestal wel het een en ander van over. In ieder geval ben ik weer een 6 a 7 uur aaneengesloten bezig geweest om de bak weer een beetje te fatsoeneren. De foto’s geven hier een indruk van.

Translate »