De Reptielenbeurs in Houten, 26 nov. 2017.

Na de Vivariumbeurs het afgelopen weekend van 18 en 19 november 2017, is er de zondag van het volgende weekend, 26 november, de reptielenbeurs in Houten. Hoewel ik nu al 10 jaar geen terraria, insectaria of spinnenbakjes meer in huis heb, trekt deze kant van de vivariumliefhebberij mij nog logischerwijze steeds.

Veel eerder al had ik met Danny Verlinden afgesproken om weer eens samen naar deze beurs te gaan. Dus, zo geschiedde. Na een parkeerplekje gevonden te hebben viel het tegen dat we nog betrekkelijk lang moesten wachten voordat we bij de kassa’s waren. Het lijkt me slim om volgende keer maar gewoon via internet een kaartje te kopen. Het was behoorlijk druk op de beurs en we spraken af elkaar over een uur in de hal bij de boeken weer te treffen.

Het was behoorlijk druk en er stond een flinke rij voor de kassa’s.

Wanneer je op zo’n beurs enkel als kijker rondloopt kan je heel selectief te werk gaan en de stands die voor jou geen relevante zaken aanbieden gewoon overslaan. Dat kan natuurlijk altijd, maar ik heb dus geen behoefte meer aan allerlei terrariumtechniek, alhoewel het wel leuk is om ook wat dat betreft een beetje bij te blijven. Ook voedseldieren zijn voor mij niet echt interessant meer.

Ook deze terraria stonden te koop. Aanbetalen, reserveren en aan het eind van het beursbezoek ophalen.

Gelijk het eerste pad linksaf ingaand stuitte je op de imposante ruimte die bezet werd door Blue-Lagoon uit Maassluis. Blue Lagoon is één van Nederlands grootste reptielenwinkels, met meer dan 250m² aan winkelvloeroppervlakte. Eigenaar Pieter Visser liep druk heen en weer om klanten te woord te staan en te helpen. Toen hij mij zag nam hij toch even de moeite om mij te groeten en vertelde dat het extra druk was deze keer doordat twee medewerkers van hem op de ontbraken. Alles met elkaar leek de stand goed bezocht en hij leek niet ontevreden.

De opmerkelijk grote en goed gesorteerde stand van Blue Lagoon uit Maassluis.

Even doorlopend stuitte ik op de stand van de Exocrawlers van Marco Burgers en Arjan de Weger. Marco vertelde dat hij heel wat inspanning had moeten verrichten om de verkooptafel toch weer vol te krijgen, omdat de Vivariumbeurs een aanzienlijk deel van zijn voorraad had opgeslokt. Op zich niks mis mee maar je wilt op de volgende beurs toch ook weer goed voor de dag komen.

De decoratieve en fraaie geprepareerde insecten van Exocrawlers.

Deze beurs kent standhouders die uit allerlei delen van Europa komen en je hoort er ook verschillende talen spreken. Het aanbod is zeer divers, maar er zijn toch altijd weer enorme aantallen balpythons in allerlei verschillende kleurvariëteiten, daarnaast de baardagamen, kameleons, pijlgifkikkers en ik heb meerdere tafels met flinke assortimenten vogelspinnen gezien.

Ze zijn zo wel goed te zien, maar of de kameleons het op deze manier heel erg naar hun zin hebben vraag ik me soms af.
Maar ja ze kunnen in ieder geval nog op een takje zitten. Dat kunnen veel andere dieren in doosjes plat op de tafel niet.

Ik blijf altijd even hangen bij de stand van Quolibet om daar even met Jean Paul Groen te praten. Meestal zijn daar wel een paar prachtige grote teju’s te bewonderen.

Een prachtige teju van Quolibet. Ik heb nog even met Jean Paul Groen kunnen praten.

Aan het eind van de hal liep ik tegen de stand van de Stichting doelgroep Groene Leguanen aan. De doelgroep Groene Leguanen is in 1986 in Blijdorp opgericht. Ik was een van de initiatiefnemers hiervoor. De twee mensen die de stand bemanden zeiden mij te herkennen en te weten dat ik een van de oprichters was. Na twee keer door de hal te hebben gewandeld hielden Danny en ik het weer voor gezien. Het was leuk ook de activiteiten met betrekking tot de handel in reptielen weer eens te bekijken. Dat gaan we in de toekomst zeker nog wel weer eens doen.

Mooie plantjes, voor het tropisch regenwoud terrarium, voor het paludarium, of gewoon voor een tropische kas.
Veel aanbieders van balpythons. Veel kijkers, weinig kopers, misschien wat later op de dag. De mensen willen eerst rondkijken.

Wie alle foto’s wil zien die ik tijdens deze beurs gemaakt heb (ruim 100) klik: (hier)

De Vivariumbeurs 2017.

De Vivariumbeurs is de afgelopen jaren de meest populaire en grootste beurs op aquarium- en vivariumgebied in Nederland. Ik heb er inmiddels al een flink aantal van meegemaakt. De beurs van 2017 was voor mij extra speciaal doordat het bestuur van de Zoetermeerse aquariumvereniging PaluZee het initiatief had genomen om er standruimte te huren. Later bedacht het dat het interessant zou zijn om de andere verenigingen van het district mee te laten doen. Niet alle verenigingen waren daartoe bereid, maar De Rijswijkse (Rijswijk Z.H.), Danio Rerio (Delft), De Natuur in Huis (Alphen a.d. Rijn) en Ons Natuurgenot (Gouda) toonden zich enthousiast.

Op 14 september werd er een vergadering belegd bij Jaap Liefting in Leiderdorp en werd besproken wat we zouden kunnen gaan doen en wie er voor wat zorg zou willen dragen. In ieder geval werd afgesproken dat PaluZee als initiatiefnemer het voortouw zou nemen en Willem van Wezel zou als coördinator optreden voor dit gezamenlijke project. Danio Rerio zou een T-shirt of polo ontwerpen, De Rijswijkse zou voor een nieuwe banner zorg dragen en elke vereniging zou een eigen tafel inrichten en bemannen.

De poster die door de deelnemende verenigingen werd samengesteld.

Zelf was ik al veel eerder als spreker voor het evenement uitgenodigd en ik zou dus met “2 petten op” tijdens deze beurs actief zijn. Vrijdag 17 november was het zo ver dat wij onze stand konden gaan inrichten. Willem had mij gevraagd om een nano-bakje in te richten en dat had ik graag toegezegd. Ik was er rond 11.00u en Willem, Jan Bakker, Fred, René van den Berg en Piet Muller waren al aanwezig en druk bezig. Met wat hout, mos en een beperkte hoeveelheid planten was het bakje zo ingericht. Ik had al toegezegd de visjes (Hyphessobrycon elachys) uit mijn eigen aquarium beschikbaar te stellen.

Het door mij ingerichte nano-bakje met uit mijn aquarium gevangen nakweek Hyphessobrycon elachys.

Het leuke van zo’n gezamenlijke activiteit is natuurlijk de interactie tussen de verschillende vertegenwoordigers van de vijf verenigingen. Iedereen kent mekaar al, de meesten zelfs al jaren, en dat zorgt voor een vrolijke sfeer. René van den Berg was zijn speciaal aquarium voor wildvang guppen aan het inrichten, Piet was bezig zijn presentatie voor het district gereed te maken, Pim Wilhelm zou een tafel inrichten met microscopen om bezoekers daarmee een en ander te kunnen laten zien. Fred van Wezel had een kistje met handige beurshulpmiddelen samengesteld.

Jan Bakker en Fred van Wezel gaan aan de slag in de nog lege stand.

Eigenlijk was een en ander binnen de kortste keren opgebouwd en rond 14.30u ging ik alweer naar huis en had ik mijn aandeel geleverd.
Hier vindt u nog wat foto’s die ik heb gemaakt tijdens het opbouwen van de stand, klik: (hier).

Die avond heb ik met een groot schepnet 1 keer door mijn aquarium gehaald en had ik direct meer dan 25 van de bedoelde visjes voor het showbakje te pakken. Die gingen in een emmertje en de volgende dag mee naar Nieuwegein. Ik was er rond 09.30u en dus ruim op tijd. Na nog een paar kleine aanpassingen aan de stand te hebben gedaan waren we klaar om het publiek te ontvangen.

Tien minuten voor openingstijd ben ik even bij de ingang gaan kijken. Daar stond het al vol met mensen die moesten wachten tot het 10.00u was. Een blik naar buiten via de zijdeur leerde dat er al een flinke rij wachtenden stond. Direct daarna ging deze deur dicht en vervolgens de toegangsdeur open. Een grote hoeveelheid nieuwsgierige bezoekers waaierde uit over de begane grond om eerst daar alle stands te bekijken. De ervaring leert dat het bijna een uur duurt voordat het eerste bezoek naar de bovenverdieping begint te komen.

Precies om 10.00u gingen de deuren open en stroomde het publiek binnen. Alle richtingen op uitwaaierend.

Het is het hele weekend druk in onze stand geweest. Het rendement van onze aanwezigheid moet nog worden besproken, maar PaluZee heeft er in ieder geval drie leden en zo’n zes tot zeven potentiële leden aan overgehouden. Daarnaast hebben we natuurlijk allemaal gewerkt aan onze naamsbekendheid. Jammer genoeg was Willem op zondag niet lekker, zodat hij die dag verstek heeft moeten laten gaan. Zelf ben ik vele delen van de beide dagen “aan de wandel geweest” en heb ik mensen gesproken en heb ik foto’s gemaakt. Ik heb het aqua-scapen door Stefan Pracht en Willem van Wezel op zaterdag gevolgd, waarbij dit team de tweede prijs behaalde. Wat mij betreft was het weer een fantastisch evenement. Zondagmiddag om 15.00u heb ik mijn presentatie gegeven. Wel een beetje aan het einde van de dag. Het zaaltje zat redelijk vol, maar ik had wat problemen met de afstandsbediening van de beamer, wat mij lichtelijk irriteerde en uit mijn ritme haalde. Voor de rest geen probleem. Aan het eind van de beurs heb ik de uitslag van de Dennerle wedstrijden bijgewoond. Bij de ene wedstrijd werd Martin van der Plas nummer 1 en bij de andere was Stefan Pracht de trotse winner.

Dat levert leuke prijzen op, maar ook het door hem ingerichte aquarium mag hij mee naar huis nemen als extra prijs.
Martin van der Plas wint, na enkele jaren tweede te zijn geworden, nu een verdiende eerste prijs.

Ik kijk alweer terug op een geslaagd weekend waarin we onze geliefde hobby weer op allerlei manieren hebben kunnen beleven.

Een prachtig gekleurde Betta splendens.

Wie het leuk vindt om alle foto’s te zien die ik tijdens dit weekend gemaakt heb (het zijn er zo’n 400) klikt: (hier)

Uitslag internationale Aqua Scape contest AGA 2017 categorie Dutch Style.

De resultaten van de internationale Aqua Scape wedstrijd van AGA 2017 zijn onlangs bekend gemaakt./The results of the international Aqua Scape contest of AGA 2017 were recently announced. Joe Harvey was number 1 in the catagory Dutch Style. He posted on 13th november 2017 on Facebook: “My 120 gal aquarium was fortunate enough to place 1st in this year’s AGA competition in the Dutch category. There were some really good submissions and Im honored to have placed so high.

De beste aquaria in de categorie Dutch Style 2017.

For my non-aquarist friends, here is a link to check it out. When you’re done browsing the Dutch entries, be sure to go the the ‘categories’ section to see more AMAZING aquascapes from all over the world!”.

Het aquarium van Scott Miller dat derde werd.

Scott Miller, met wie ik een aantal keren contact heb gehad en die mij wat verbeter adviezen had gevraagd, werd derde en tot mijn vrolijkheid reageerde Joe:
Scott Miller, with whom I had contact a number of times and who had asked me some improvement advice, became third. I think it was funny how Joe reacted:
“Really nice tank Scott Miller. Better than mine in some ways. I think the top 3 could’ve gone either way. It’s nice seeing stronger US representation in the Dutch category. Hopefully it bodes well for the future. Now if only Bart Laurens and his cronies would start playing again…we could all jockey for 3rd and 4th place! J Congrats again !

1: Myriophyllum guyana, 2: Acmella repens, 3: Isoetes lacustris, 4:Ludwigia sp. red, 5: Didiplis diandra, 6: Pogosteman helferi ‘red’, 7: Hydrothrix gardneri, 8: Penthorum sedoides, 9: Barclaya longifolia red, 10: Hygrophila siamesis 53b, 11: Bacopa colorata, 12: Oldenlandia salzmannii, 13: Limnophila aromatica mini, 14: Persicaria sao paulo.—– Wall plants: Christmas moss, Bucephalandra brownie sp, Hydrocotyle leucocephala. —— Hardscape: Fissidens fox on Manzinita branches

Joe asked me on Facebook: “Could you give me any advice in how to improve it, like you showed on those tanks in Denver?” So I feel free to add some comments.

Mijn commentaar en aanbevelingen zoals ik dat/die in Denver ook gegeven heb.

When you look at the groups of plants you will see that the biggest group is number 5 Diplis diandra. I would say: Never divide your tank into two parts by placing such a group in the middle of your tank. I don’t know if this is a special variety of Diplis diandra, but in my opinion this plant could be more dark green and have more red coloured tops.

Now look at the red lines that I drew into the total design and you’ll see that basicly the concept is a little bit symetric. This symetry could be broken by using some plants with different shapes of leaves.
It might help to replace nr 10, Hygrophila siamesis by a broad leaf Hygrophila corymbosa.
The shape of the leaves of Group 5 (Didiplis diandra) and 7 (Hydrothrix gardneri) is a little too similar. It might be an improvement to change Group 7 (Hydrothrix gardneri) and 12 (Oldenlandia salzmannii). That would also give a little more difference between Group 11 (Bacopa colorata) and 12 (Oldenlandia salzmannii).
The green lines refer to plants that are very wel placed. I would prefer to replace Group 3 (Isoetes lacustris) in the crosspoint of group 1,3 and 6 (blue cross). and not so specific in front of Ludwigia sp. Red.

Of course this is an opinion, you don’t have to agree.

25 juni 2017, Reptielenbeurs in Houten.

Zondag 25 juni 2017 stond al een poosje in mijn agenda gereserveerd voor een bezoek aan de periodieke reptielenbeurs in Houten. Hoewel ik al ruim 10 jaar niet meer actief terrarium houd, ben ik natuurlijk nog steeds heel geïnteresseerd en daarnaast is het altijd leuk om oude kennissen uit dat wereldje te ontmoeten.

Ik was ruim voor de opening van de beurs al binnen dankzij mijn betrokkenheid bij een van de standhouders. Dat stelde mij in de gelegenheid rustig met mijn fototoestel rond te gaan voordat de massa aan bezoek binnen was. Een van de eerste dingen die ik altijd doe is mijn oud-vrijwilligers van het Reptilion opzoeken, die daar iedere beurs met hun Exocrawlers vertegenwoordigd zijn. Deze stand bestaat altijd uit twee elementen: De opgezette insecten en spinnen van Marco Burgers en de slangen van Arjan de Weger. Arjan is er meestal met zijn hele gezin: zijn vrouw Danielle, en hun twee dochters Éowyn en Kaitlin. Na kort te hebben bijgepraat begin ik dan aan mijn eerste rondje over de beurs.

De stand van de Exocrawlers, professioneel opgezette en ingelijste insecten.
Met zorg ingelijste vlinders, kevers, schorpioenen, spinnen en nog meer.

Wat direct opvalt is de enorm uitgebreide aanwezigheid van de Blue Lagoon uit Maassluis. Blue Lagoon bestaat in juli van dit jaar alweer 20 jaar!

De Blue Lagoon bestaat in juli van dit jaar alweer 20 jaar !
Een nuttige goody-bag die door charmante jonge dames werd uitgedeeld

Zij heten u op 1 juli 2017 tussen 10.00 – 17.00 uur van harte welkom om samen hen dit jubileum te vieren. Zowel voor kinderen, als voor ouderen worden er die dag leuke activiteiten georganiseerd.Een programma is te bekijken op hun website. Het was super leuk om eigenaar Pieter Visser, sponsor van mijn website, even te spreken en te horen dat het goed gaat met het bedrijf. Blue Lagoon had deze beurs fors uitgepakt met veel standruimte, een heuse disco, gratis hapjes en drankjes, en een nuttige goody-bag die door twee charmante jonge dames werd uitgedeeld. Uiteraard met de bedoeling om veel mensen te interesseren op 1 juli naar Maassluis te komen om het feestje mee te beleven. Pieter vroeg mij om snel even een groepsfoto te maken van zijn “crew” op deze beurs.

Pieter vroeg mij om snel even een groepsfoto te maken van zijn “crew” op deze beurs.

Deze reptielenbeurs trekt liefhebbers uit allerlei windstreken en ik heb dan ook, naast Engels, Frans en Duits, talen horen spreken die ik niet thuis kon brengen. Waar ik enige jaren geleden opmerkte dat het beursaanbod van dieren wat eenzijdig was geworden kon ik dat nu toch niet herhalen. Er was voor ieder wat wils: Pijlgifkikkers, boomkikkers en padden, allerlei hagedissen, waaronder een ruim aanbod agamen, dag- en nachtgekko’s, leguaanachtigen, varanen, teju’s, land- en waterschildpadden, en uiteenlopende soorten interessante slangen, waaronder een interessante stand met haakneusslangen. Daarnaast enorm veel techniek, zowel voor het droge als voor het vochtige terrarium. Veel insecten en spinnen. Maar ook een ruim aanbod aan diepvries- en levende grote en kleine voederdieren en ander voedsel.

Het Cites-bureau was vertegenwoordigd met informatie over EU-certificaten.

Het Cites-bureau was vertegenwoordigd met informatie over EU-certificaten.
CITES in Nederland: De Europese verordeningen zijn rechtstreeks van toepassing in Nederland. Daarom is het niet meer nodig om deze regels in nationale wetgeving op te nemen. Voor zover op Europees niveau de verplichtingen uit de CITES-overeenkomst niet zijn uitgewerkt, zijn ze terug te vinden in de Flora- en faunawet. U moet hierbij met name denken aan de naleving en strafbaarstelling van de CITES-regels. Daarnaast heeft Nederland een aantal regels gesteld voor het bezit van bepaalde soorten, zoals apen en katachtigen.

Zonder toestemming van het CITES-bureau, is het niet toegestaan om levende dieren van Bijlage A-soorten te vervoeren als zij niet in gevangenschap zijn geboren en gefokt. Dit geldt ook voor levende planten die niet kunstmatig zijn gekweekt. Met een EU-certificaat kunt u ontheffing krijgen van de verboden of toestemming voor vervoer. In Nederland noemen we dit een EU-certificaat. Andere Europese landen noemen het een “EUcertificate” of “Article 10 certificate”.  
Voor de volledige tekst verwijs ik naar de link. Klik: hier.

In de aanleunende knaagdierenzaal stond stand van Matthijs Kuijpers.

In de aanleunende knaagdierenzaal stond stand van Matthijs Kuijpers. Hij is dierenfotograaf met een passie voor koudbloedige dieren. Vanuit Nederland heeft hij door de regenwouden van Papoea-Nieuw-Guinea, de woestijnen van Namibië, de bergen van Spanje, en het laagland van Indonesië, gereisd om de meest onvoorstelbare, bizarre en kleurrijke reptielen en amfibieën van de wereld te vinden en te fotograferen. Af en toe verzorgt hij workshops.
Zijn foto’s zijn wereldwijd gepubliceerd, in o.a. National Geographic, Newsweek, The Guardian, De Telegraaf, GEO, Terre Sauvage, BBC Wildlife Magazine, Discovery boeken, Editions Chimaera en nog veel meer tijdschriften, boeken en websites.

Alles met elkaar was het weer een interessante beurs die ik na 11.00u samen met Danny Verlinden nog eens ben doorgelopen. Voor de actieve terrariumliefhebber is er van alles te vinden. Voor liefhebbers als Danny en ik, is er van alles te zien. We hebben ons weer een paar uurtjes prima vermaakt.

Alles met elkaar was het weer een interessante beurs die ik na 11.00u samen met Danny Verlinden nog eens ben doorgelopen.
Voor liefhebbers als Danny en ik, is er van alles te zien. We hebben ons weer een paar uurtjes prima vermaakt.

Wie echt ALLE foto’s wil zien die ik tijdens de beurs gemaakt heb, klik: hier.

Mijn aquarium na terugkomst uit de USA, 12 mei 2017.

Aan het eind van mijn bezoek aan de USA, had mijn vrouw mij al wat verontrustende foto’s gestuurd van de stand van zaken in mijn aquarium:

De getijgerde Vallisneria heeft uitlopers gemaakt en de bladeren zijn zo’n 2 meter lang. Er groeien alweer jonge planten.
Ammannia gracilis staat al dicht tegen het wateroppervlak. Maar lijkt er nog niet doorheen te gaan.
Hediotes salsmanni/Bacopa monnieri (links) had ik voor mijn vertrek gewoon kort geknipt en die staat met dubbele koppen weer netjes terug te groeien.
De rechterkant van de bak zier er ronduit verwilderd uit. Er zit wat alg op de voorruit. Vooral Najas indica lijkt te hebben gewoekerd.

Kort voordat ik wegging had ik veel plantengroepen extra laag gezet. Toch hadden, tegen het eind van mijn afwezigheid, al heel wat planten het wateroppervlak bereikt of zelfs doorbroken.

Voor ik wegging had ik veel groepen extra laag gezet.

Uit ervaring weet ik dat de meeste planten er niet mooier/beter op worden wanneer dat gebeurt. Eénmaal weer thuis leerde een snel kijkje in de bak mij dat met name Hygrophila balsamica en Ammannia gracilis al “boven water stonden”. Nog iets hoger en ze zouden verbranden onder de lampen. Het plantje dat ik als Tonina bellem had gekocht was totaal versnotterd en de onderstelen van de balsamica’s waren nogal kaal geworden. Ludwigia inclinata var. verticillata ‘Cuba’, hing prachtig oranje onder het oppervlak, maar had ook kale onderstelen. Daarentegen stonden Lobelia cardinalis en Alternanthera reineckii ‘minor’, er prachtig en vol bij. Buiten een lichte aanslag op de voorruit was de bak volledig vrij van algen.

Vallisneria groeit de oppervlakte dicht.
Ammannia gracilis komt al boven water.
Hygrophila balsamica is al fors door het wateroppervlak doorgebroken.
Ludwigia inclinata var. verticillata ‘Cuba’, hing prachtig oranje onder het oppervlak.
Alle groepen houden nu veel licht tegen. Dat zie je aan de planten eronder.
De rechterkant van de bak ziet er slordig en verwilderd uit.

Ruim twee weken niet toedienen van voedingsstoffen, in een dichtbeplante en snelgroeiende bak als de mijne, eist dus blijkbaar wel een tol, maar de schade was te overzien.

Afgelopen zaterdag ben ik met Jacques de Jong en Willem van Wezel wat plantjes gaan halen ter vervanging van o.a. de Limnophila indica, die ik vanwege het maken van teveel uitlopers wilde vervangen en ter vervanging van Najas indica, waarvan ik vind dat deze te ongecontroleerd, te snel en slordig groeit op de plaats waar deze stond. Ik heb op een paar kleine stekken na deze plant volledig verwijderd.

Afgelopen zaterdag ben ik met Jacques de Jong en Willem van Wezel wat plantjes gaan halen ter vervanging van o.a. de Limnophila indica, die ik vanwege het maken van teveel uitlopers wilde vervangen.

In een voor mij ongebruikelijk hoog tempo heb ik de meeste plantengroepen inmiddels ingekort en uitgedund. De straat Lobelia’s is er helemaal uit geweest en heb ik kort teruggezet. De getijgerde Vallisneria spiralis, helemaal links, heb ik voor driekwart verwijderd (uitgedund). De bladeren van deze plant waren inmiddels zo’n twee meter lang en namen veel licht weg. Ook waren er al enkele uitlopers. Van Alternanthera reinecki heb ik alleen de voorste rijen eruit gehad en terug gezet.

Van Alternanthera reinecki heb ik alleen de voorste rijen eruit gehad en terug gezet.

Hediotes salsmanni/Bacopa monnieri (links) had ik voor mijn vertrek gewoon kort geknipt en die staat met dubbele koppen weer netjes terug te groeien. Limnophila aromatica ‘green’ (links achter naast Rotala rotundifolia) staat er wat petieterig bij als gevolg van ontberen van de gebruikelijke meststoffen. De Ammannia gracilis heb ik, vanwege het spoedeisend karakter, even “gelust”, dat wil zeggen door het dieper in de grond drukken van de onderstelen, ingekort. Die komen binnenkort wel weer aan de beurt. Ludwigia inclinata is geheel eruit geweest en is netjes ingekort.

Ludwigia inclinata var. verticillata ‘Cuba’, hing prachtig oranje onder het oppervlak.

Datzelfde geldt voor Pogostemon stellatus, rechts, net voor de groep vaantjesplanten (Hygrophila difformis). De vaantjesplanten zelf heb ik uitgedund en ook gelust. Pogostemon helferi is vervangen door nieuwe, nog emers gekweekte plantjes. Twee potjes was voldoende om het gehele veld te vervangen. De Najas indica is grotendeels vervangen en de groep Rotala rotundifolia ‘super red’, rechts heb ik in één keer ingekort en wat naar voren gehaald om deze vrijer te maken van de vaantjesplanten. Hier en daar, toen de plantengroepen toch even eruit waren, heb ik de bodem daar ter plekke gereinigd.

De groep Rotala rotundifolia ‘super red’, rechts heb ik in één keer ingekort en wat naar voren gehaald om deze vrijer te maken van de vaantjesplanten.

Kort voor mijn vertrek had ik de groep Rotala macrandra verwijderd omdat deze teveel éénkleurig was naast de relatief snel groeiende Rotala macrandra ‘mini’ en had ik deze vervangen door emers gekweekte Proserpinaca palustris.

De relatief snel groeiende Rotala macrandra ‘mini’.

Tot mijn genoegen zag ik dat deze al aardig bezig is de submerse vorm aan te nemen. Nog wat iel maar dat komt wel goed wanneer ik weer voldoende voedingssupplementen ga toevoegen.

Emers gekweekte Proserpinaca palustris. Tot mijn genoegen zag ik dat deze al aardig bezig is de submerse vorm aan te nemen.

De CO2 is niet in gevaar geweest doordat ik de dag voor mijn vertrek een vervangende volle 5kg-fles had geplaatst.

Hier de bak na het uitvoeren van het eerste onderhoud op 14 mei 2017.

Alles met elkaar is de schade als gevolg van mijn afwezigheid uiterst beperkt.

 

 

Vissen en Reptielendagen bij Avonturia De Vogelkelder.


Kort voor mijn vertrek naar Amerika woensdag a.s. geef ik in het kader van de vissen- en reptielendagen van Avonturia De Vogelkelder in Den Haag twee korte presentaties over wat populaire Vivariumzaken. Mijn presentaties zullen beide dagen op 13.00u starten. Misschien een leuke gelegenheid om kennis te maken met De Vogelkelder en met mij.

  Het programma van Avonturia De Vogelkelder.  Het programma van Avonturia De Vogelkelder.

 

 

Wim A. Tomeij †

Wim A. Tomeij 27-01-1931 tot 20 februari 2017.

Dit jaar word ik 70 en ben ik 60 jaar lid van de N.B.A.T. Ik was 10 toen ik jeugdlid werd bij Natura Docet in Apeldoorn. Al een paar jaar eerder kreeg ik van mijn ouders en opa en oma een eerste klein tropisch aquarium. Mijn opa was al lid van deze Apeldoornse aquariumvereniging en ontving daardoor regelmatig het tijdschrift “Het Aquarium” van de bond. In die tijd las ik al de artikelen van Wim Tomeij en andere grootheden in de liefhebberij. Hoewel ik Wim pas veel later persoonlijk heb leren kennen, is hij door de tijd heen ergens op de achtergrond altijd aanwezig geweest. Data heb ik hierover niet beschikbaar, maar het was in 2009 dat hij mijn A1 aquarium keurde en ik districtskampioen werd. Later heb ik om allerlei redenen contact met hem gehad. Vaak met een vraag, soms ter beoordeling van een controversieel stukje dat ik voor mijn website geschreven had. Altijd ingegeven door mijn vertrouwen in zijn ongebreidelde kennis van zaken. Je kon eigenlijk op aquariumgebied nergens over beginnen of Wim wist van de hoed en de rand.

Veel mensen worden milder en zachter naarmate ze ouder worden. Van vroeger herinnerde ik mij Wim als een bij tijd en wijle behoorlijk dominante en gezaghebbende persoonlijkheid. In die tijd werd hij vaak als een rivaal van Arend van den Nieuwenhuizen gezien. Later vertelde hij mij dat deze ideeën vooral kunstmatig gecreëerd waren en dat hij er zelf nooit aan heeft bijgedragen. Ik heb Wim de laatste jaren ervaren als een vriendelijke en betrokken persoon.

Ik ben geen voorstander van het overschrijven van informatie uit andere artikelen. Ik verwijs daarom graag naar het artikel van Loek van der Klugt in de Rijswijkse, jaargang 25 van maart 2017. Loek is een goede vriend van Wim geweest en kende hem van dichtbij. Hij haalt in zijn overdenkingen een hele massa feiten aan. Aan het eind van dat artikel verwijst hij op zijn beurt naar een artikel van Rob Uvenhoven in ‘Het Aquarium’ nummer 11 van jaargang 85 (december 2015), over Wim A. Tomey. De laatste tijd troffen we Wim regelmatig in Honselersdijk. Bij Nico en Lilian had hij een soort stamcafé gevonden waar hij vrijwel iedere zaterdagochtend te vinden was. Zijn aanwezigheid daar was voor veel aquarianen, en ook voor mij, aanleiding om even die kant op te gaan en hem te ontmoeten. De laatste keren was het wel duidelijk dat het niet goed met hem ging.

Op 20 februari ontving ik een mailtje van zijn vrouw Marcha: “Wim is vandaag onder palliatieve sedatie gebracht. Euthanasie was niet meer mogelijk omdat hij verward was en eigenlijk niet meer aanspreekbaar. Dus werd het de tweede optie. …” Dat klonk niet best en ik schreef terug: “Dank voor je bericht. Stiekem had ik verwacht en gehoopt dat je zou vertellen dat Wim inmiddels is heengegaan, maar hij moet kennelijk het laatste obstakel ook nog nemen. Ik wens je uiteraard alle sterkte en ik hoop voor Wim dat hij zonder te lijden de rit mag afmaken. Zo te horen krijg je alle hulp die nodig is bij dit proces. We weten dat een leven eindig is en dat je op een bepaald moment kan verwachten dat de eindstreep in zicht komt. Maar dat maakt het daardoor niet gemakkelijker. Wim was zich van het einde heel realistisch bewust en sprak er openlijk over. Ik bewonder hem in heel veel opzichten. Het is niet anders dan dat jouw volgende mailtje waarschijnlijk zijn afscheid zal berichten. Ik ben ervan overtuigd dat je Wim’s steunpunt bent geweest door alle jaren waarin hij actief was. Ik heb hem ook nooit anders dan dankbaar over je horen praten. Nogmaals alle sterkte toegewenst voor jullie allebei.” Diezelfde avond kreeg ik van Marcha het mailtje met de mededeling dat Wim alsnog, onverwacht snel, was overleden. Wim is op 27 januari 1931 in Den Haag geboren. Hij werd 86 jaar.

De afscheidsbijeenkomst was Wim-waardig en druk bezocht met zo’n 220 aanwezigen. Het is mij een voorrecht Wim gekend te hebben en ik ben het helemaal eens met een van de sprekers die opmerkte: Ik hoop dat er in het hiernamaals veel riviertjes zijn waar Wim ongestoord weer met zijn schepnet aan de slag kan gaan.
Marcha: Heel veel sterkte met het dragen en verwerken van dit verlies.

Mijn bijdrage aan “Debby en haar mannen” van Omroep West.

Het gebouw van Omroep West in Rijswijk (Z.H.)

Beste mensen, ik ben gevraagd om op maandag a.s. 23 januari om 12.00u in het live programma “Debby en haar mannen” van TV- en Radio West iets te vertellen over de aquariumliefhebberij. Ik kreeg gelegenheid mijn eigen passie uit te leggen, iets te vertellen over de cursus aquariumhouden die door A.V. PaluZee wordt georganiseerd en de toekomstige avonturen. Een mooie kans om de hobby in deze regio eens extra te promoten nietwaar?

De balie van de omroep.
De kantine waar ik kon wachten tot ik binnen werd gevraagd.

Toen ik om beeldmateriaal van het programma vroeg kreeg ik het volgende antwoord: “Via mijn collega Merijn heb ik vernomen dat u graag een linkje wilt ontvangen van het interview. De uitzending blijft bij ons helaas niet bewaard, vandaar dat ik u geen video kan toe sturen. Wel heb ik een geluidsfragment geknipt, zodat u het kunt terug luisteren.” Dat was wel jammer. Gelukkig had ik het programma wel opgenomen en middels mijn telefoon het ik het relevante deel van de uitzending op mijn telefoon opgenomen en op YouTube gezet. De kwaliteit die overblijft is uiteraard matig maar geeft wel een aardige indruk van het programma.

Te gek, waar de hobby je kan brengen.

In 2015 behaalde ik in de internationale scaping contest van AGA: “Dutch style”, de 3e prijs. In 2016 vergat ik foto’s in te sturen en toen ik eraan dacht was ik te laat.

Het was rond begin oktober 2016 dat ik van Tom Barr op Facebook de vraag kreeg of ik iemand wist die mogelijk eind april 2017 tijdens de Aquatic Gardeners Association (AGA) in Denver Colorado, een korte presentatie zou willen/kunnen geven over het “Dutch Style Aquarium”. Toen ik heel voorzichtig opperde dat ik dat wel zou willen doen, ging Tom daar direct heel serieus op in. Hij heeft mijn naam voorgelegd aan het bestuur van de AGA en het duurde even voordat ik uitsluitsel kreeg. Tussendoor vertelde Tom dat het de bedoeling was dat ik deze presentatie daarna ook nog in San Francisco en in Seattle zou geven.

Zo stond mijn bak er toen bij.

Op 29 november 2016 ontving ik een bericht van Cheryl Rogers: “Hello, please contact me about possibly speaking at the Aquatic Gardeners Association 2017 Convention in Denver, Colorado on April 28-30 and possibly at one or two other clubs after that weekend or before. Thanks, Cheryl.”

Ik heb de vraag even laten bezinken alvorens te reageren, maar uiteindelijk is dit een kans die ik niet wil laten schieten en inmiddels zijn er afspraken gemaakt.

Op 2 december reageerde Cheryl op mijn bevestiging: “Excellent news! We would also very much like to hear how Dutch aquascaping differs from other aquascaping, touching on the rules and expectations. We are trying each year to improve the Dutch Aquascape category in the AGA International Aquascaping Contest, but it has been slow to start.

Now that we have your confirmation, Kathy Olson (Greater Seattle Aquarium Society)  and Tom (San Francisco Bay Area Aquatic Plant Society) and I (AGA) will work out the details and get back to you. I can tell you for our part that AGA will pay for your flight, hotel room, field trip, banquet, and any other convention events in which you wish to participate. More to come soon.

Behoorlijke afstanden tussen de plaatsen waar ik mijn presentaties mag geven.

I imagine that you would want to fly in to Denver Wednesday, April 26 to give yourself a day to adjust to the time change and see something of Denver.”

Inmiddels heb ik gezien dat mijn naam al is toegevoegd aan de info over de AGA conventie. Voor wat betreft de rest van het programma kreeg ik van Cheryl de volgende informatie: “Here is what I suggest, within a day or so: Monday 1 May travel from Denver to California. 2-6 May visit California (it’s a big place) and speak in San Fransisco at their meeting. Friday 5 May. 6 or 7 May travel to Seattle and speak at their meeting. Tuesday 9 May, traveling home shortly thereafter depending on your desires and sightseeing/visiting opportunities in Seattle.” Tom heeft mij gevraagd om op 6 mei ook nog een presentatie te geven voor de vereniging in Sacramento. Tom heeft mij toegezegd om in de tussenliggende dagen mij zoveel mogelijk mooie plekken in Californië te laten zien.

Naast dat ik van 28 februari t/m 11 februari 2017 samen met Leo Romberg naar Bali ga, volgt daarna dus eind april dit geweldige Amerikaanse avontuur.

Jan Huybers †

img015
Jan Huybers, de kanjer, de vader en vriend, een bijzondere oom, een allerliefste opa, een uniek ondernemer en een pilaar voor velen.

Het was begin april 2013 dat ik voor het eerst na lange tijd contact opnam met Jimmy Huybers van de Vogelkelder. Voor die tijd hadden we weleens vage plannen gehad om iets samen te doen, maar dat was er tot dan toe nooit van gekomen. Jimmy was enthousiast over de wijze waarop ik met mijn website omging en hij was graag bereid om een advertentie te sponsoren. Toen deze besprekingen hierover waren afgerond stelde hij mij voor aan zijn vader. Dat werd het begin van een uitermate plezierige relatie.

adsc_7312
Jan laat mij zien hoe de pijlgifkikkers de fruitvliegen op prijs stellen die hij zojuist heeft gevoerd.

Hoewel we mekaar tot dan nooit in levende lijve hadden ontmoet, bleek dat we enorm veel raakvlakken hadden en ook veel gemeen-schappelijke vrienden en kennissen. Jan had respect voor mijn reptielenachtergrond en hoewel hij zelf veel meer met vogels bezig was zat er, en dat vond ik wel bijzonder, een enorme overlap in onze beide netwerken. Tijdens de vele gesprekken die we sindsdien hebben gevoerd waren we daar allebei verbaasd over.

dsc_3162
Jan ziet alle details om zich heen en ook tijdens een rondleiding door de nieuwbouw steekt hij nog even de handen uit de mouwen en brengt een emmer naar een andere plaats.

Van meet af aan voelden wij een wederzijdse “klik” en vertrouwen ten opzichte van elkaar. Jan vertelde mij allerlei dingen waarbij hij ervan uitging dat ik die voor mij zou houden. Bij dat vertrouwen speelde kennelijk mijn Indische bloed een rol. Jan had door de jaren grote sympathie ontwikkeld voor de oud-Indiëgangers en hij was stomverbaasd dat ik niet bekend was met de muziek van Andy Tielman, waar hij een groot fan van was. Hij moest en zou mij een CD lenen, want hij was ervan overtuigd dat ik die prachtig zou vinden. Hij heeft zich wekenlang rot gezocht naar dat ding en ik ben zelfs een keer met hem mee naar huis geweest om daar nog eens intensief te zoeken, maar hij kon hem echt niet vinden. Pas na weken had hij hem in zijn auto gevonden en mocht ik die van hem lenen. Hij had gelijk, ik vond het prachtige muziek. Later bracht hij de muziek van Solomon Burke ter sprake en hij had alweer gelijk toen hij opperde dat hij die wel bij mij vond passen.

dsc_3169
Vol trots kijkt hij rond hoe het nieuwbouwproject, deze havenplaats inmiddels gevorderd is, ondertussen beschrijft hij mij alle details.

Onze gesprekken werden steeds vertrouwelijker. Regelmatig vertelde hij mij allerlei zakelijke details die nog niet “naar buiten” bekend mochten worden. Vaak stond hij mij toe daar al foto’s van te maken. Jan was een ondernemer in hart en nieren en hij voelde feilloos aan waar kansen en risico’s lagen. Hij kon zich rot ergeren aan ambtenarij en betutteling en hij voelde zich regelmatig verraden door de politiek. Met lede ogen constateerde hij dat zijn geliefde Nederland aan het afglijden was.

Aan het eind van de gesprekken liet hij mij altijd even de vorderingen van de nieuwbouw achter de schermen zien en hij was apetrots op de haven, waar het schip ligt dat hij de “Princess Emely” had genoemd. Ik zag Jan bijna smelten wanneer hij over zijn kleinkinderen sprak en hij was gelukkig dat hij in allerlei opzichten hun opa was. Jan stak zijn trots op zijn zonen Jimmy en Donald ook niet onder stoelen of banken. Hij voelde zich een gezegend man dat zij beiden een gelijkwaardige plek in zijn bedrijf hadden gevonden. Ze verschillen heel erg van karakter, wist hij te vertellen, maar ik voelde zijn geluk toen hij vertelde dat de twee tijdens hun gezamenlijke reis naar Indonesië nog meer naar mekaar toe waren gegroeid. Jan was er ook trots en gelukkig op al zo lang samen met zijn vrouw Emely te zijn. Jan was een echte “familyman”

dsc_3171
De boot die hier ligt heeft hij de Princess Emely genoemd, om blijk te geven hoe hij zijn vrouw hoog heeft en op handen draagt.

Wanneer ik mijn gezicht bij Avonturia De Vogelkelder liet zien werd ik door Jan, figuurlijk gesproken, bij mijn nek gepakt en naar de Oehoe gesleept. Daar zaten we dan altijd wel een paar uur te bomen. Wanneer het aan Jan had gelegen was ik er wel een paar kilo’s zwaarder vandaan gekomen. Hij vond het maar niks wanneer ik me weer eens beperkte tot een broodje gezond en een vruchtensapje.

Een paar maanden geleden vertelde hij mij, heet van de naald, dat er darmkanker bij hem was geconstateerd en dat hij toch wel geschrokken was dat het “eind van de rit” daardoor al in zicht kon zijn. Sinds die tijd hebben we wat vaker telefonisch contact onderhouden. Hij vertelde over de chemo’s die hij kreeg en dat de duur van dat traject hem toch wel tegengevallen was. Hij vertelde over de vervelende bijverschijnselen die hij van de chemo kreeg. Hij vond het ironisch dat alle bijwerkingen die in de bijsluiter vermeld stonden kennelijk op hem van toepassing moesten zijn. Hij vond dat hij het maar moest doorstaan, hij had nog veel te veel plannen voor het leven. Hij was ervan overtuigd dat het na de operatie en de chemo allemaal de goede kant op ging. Omdat Jan alle vertrouwen in herstel uitstraalde twijfelde ik er ook niet aan dat het uiteindelijk goed zou komen. Toen ik op 19 september met hem in de Oehoe zat vertelde hij over zijn belevenissen met het Koninklijk Huis en zijn wilde plannen voor de opening van de nieuwbouw. Hij zag de toekomst helemaal zitten.

Op 22 oktober j.l. was ik de laatste keer op bezoek bij De Vogelkel-der en hoorde ik dat Jan thuis zat met heel veel pijn in zijn schouder. Ik belde hem die avond, maar hij nam niet op. Even later belde hij zelf terug. Het gaat niet goed, vertelde hij, en ook dat hij al enkele nachten niet had kunnen slapen van ondragelijke pijn. Er moesten nieuwe onderzoeken worden gedaan. Uiteraard wenste ik hem sterkte en we spraken af contact te zullen houden. Bel gewoon maar als je wilt, besloot hij het gesprek. Dat heb ik gedaan, alleen Jan nam niet meer op. Ik zag wel dat mijn appjes gelezen werden, maar antwoord kwam niet meer. Op 8 november belde ik Donald om te vragen hoe het ging en hoorde ik dat het niet best was allemaal. Op 17 november belde ik Donald nog eens om te vragen hoe het ging. Donald vertelde dat zijn vader gisteren op eigen verzoek was ingeslapen. Hij had zich tot het laatst toe als een held gedragen. Zijn kinderen en kleinkinderen moed insprekend en zijn duim omhoog toen hij zijn laatste spuit ontving. Ik wist toen werkelijk niet wat ik daarop moest zeggen. Ik appte daarom wat later maar: “Ik ben verbijsterd, maar ik wens de hele familie alle sterkte. Bart Laurens.”img020deel
img019deel

 

 

 

De dag van zijn afscheid was qua weer een mooie maar frisse dag. De belangstelling was overweldigend en de herdenking in de aula was indrukwekkend, ontroerend en mooi. Een fijn mens is door een akelige ziekte uit het leven en uit ons midden weggerukt. We zullen Jan missen, ik zal Jan missen. Jan, waar je ook bent, het ga je goed !!

20161124_151626
Het was bijzonder druk tijdens het afscheid van Jan. Verdriet, en respect voor Jan wisselden elkaar af.
20161124_160219
Prachtig waren de veertjes, die de voorliefde van Jan voor deze dieren symboliseerden. Vogels hebben een belangrijke rol gespeeld in zijn leven. Mooi om te zien hoe vogels een warme deken hebben geleverd op een, die dag, koude plek waar Jan zijn laatste rustplaats heeft gevonden.

 

Een website met vooral heel veel terrarium-, aquarium- en vijverinformatie

Translate »