Districtskeuring 2013

Districtskeuring 2013 Zuid-Holland (Noord).

Eerst de verenigingskeuring van Paluzee
Om aan de districtskeuring mee te mogen doen moet je bij de verenigingskeuring hoog geëindigd zijn. Meestal betekent dit dat je minimaal een zilveren Bondsdiploma moet hebben behaald. In de meeste gevallen gaan de nummers 1, 2 en 3 door naar de districtkeuring. Paluzee Zoetermeer is echter een van de grotere verenigingen in het district en het niveau van de ter keuring aangeboden bakken is meestal wel hoog. De nu laatste verenigingskeuring vond plaats op zaterdag 20 oktober 2012 en de uitslag werd op 20 november 2012 bekend gemaakt. Keurmeester was Jeroen Bastiaans. Hoewel mijn bak er nog wat magertjes bij stond, werd ik er toch 3e mee, achter Willem en Fred van Wezel, en net voor Jacques de Jong. Punten: Totaal: 388,5 ( biologisch: 62.5). Belangrijkste opmerkingen: Veel planten wat algenresten en wat aangetaste bladeren, KH 8,5 aan de hoge kant, veel solitaire planten, rechterkant van de bak wat aan de kale kant, voorruit rechtsonder niet helemaal schoon. Met deze opmerkingen kon ik wel akkoord gaan.

Nu is het wel zo dat mijn bak in een opwaartse kwaliteitslijn zat op het moment van de keuring en dat hij nog lang niet op z’n top aangekomen was. Voor mij kwam de keuring dus eigenlijk minstens een maand te vroeg. Direct na de keuring heb ik dan ook met een paar planten geschoven, waaronder met de Ludwigia glandulosa en de Ludwigia natans. Ook heb ik de Nymphaea minuta en de Echinodorus kleiner bar iets meer naar rechts getrokken. Pogostemon helferi, helemaal rechtsvoor, deed het niet fantastisch en heb ik verwijderd, evenals Helantium bolivianum “vesuvius”, die wat aan het verkalken was.

Districtskeuring NBAT 2013 Verenigingskeuring 2012 Paluzee
Mijn aquarium op 13 december 2012 tijdens de verenigingskeuring van Paluzee. Foto: Simon Post (Paluzee – Zoetermeer).

Met een grote bak als de mijne is het de kunst om het snoeien van de planten zodanig te plannen dat de planten op het moment van de keuring op de juiste hoogte zijn. Ook moeten de Nymphaea’s op het juiste moment van te hoge bladeren worden ontdaan, zodanig dat de planten op het moment van de keuring toch weer “body” hebben. Mijn Nymphaea minuta was echter zo groot en dominant dat ik deze begin januari 2013 volledig heb weg geknipt. In het eerste weekend van februari heb ik ondanks dat, toch weer de laatste generatie bladeren en een bloemknop weggehaald en gok ik er op dat deze plant over drie weken precies de juiste maat zal hebben.

Planaria
In december was het me al opgevallen dat ik iets te vaak planaria over de voorruit zag kruipen. In de maand januari vond ik dat de hoeveelheden daarvan schrikbarend waren toegenomen. Het viel op dat wanneer ik ’s morgens de KNO3, PO4, Profito en Easy Carbo had toegediend, kort daarna heel veel planaria tegen de voorruit waren gaan zitten omdat ze deze meststoffen kennelijk niet konden waarderen. Half januari ben ik daarom begonnen om de op de ruit zittende planaria zo veel mogelijk iedere dag steeds weg te hevelen. Ik schat dat ik er iedere dag wel meer dan 100 verwijderde en die bleven dan altijd op de bodem van de grote gieter, waarin ik het water opving, vastgeplakt zitten. Na het leeg gieten in het toilet, vulde ik de gieter dan met maximaal heet water uit de kraan en op die manier raakte ik wel veel planaria kwijt. Inmiddels had ik via Marktplaats 2 kuurtjes flubenol (€ 30,00) aangeschaft, maar ik aarzelde om die voor de keuring al te gebruiken. Van onze Paluzee voorzitter, Henk Bretveld, had ik vanuit zijn eigen ervaring begrepen dat bij hem na het toepassen van de flubenol, hij toch wel wat extra algenontwikkeling had gekregen als gevolg van al die dode planaria, maar ook borstelwormen en slakken in de bak. Andere levende wezens: planten, noch vissen, noch garnalen zouden last hebben van dit medicijn.

Het weekend van 2 en 3 februari 2013 ben ik drastisch aan de slag gegaan met het inkorten van de verschillende plantengroepen met het idee dat ze vanaf dan 3 weken tijd zouden hebben om weer op de juiste hoogte te komen. Omdat ik de indruk had dat veel planaria aan de voorkant van de bak in de bodem zaten heb ik tevens per plantengroep de bodem weg geheveld en in de badkamer schoon gespoeld en nagespoeld met heet water. Vervolgens heb ik alles weer terug geplaatst. Ik denk dat ik hiermee wel een heel groot percentage van de planaria heb verwijderd, want ik zie geen hele kolonies meer op de voorruit verschijnen. Toch zullen ze er best wel in flinke aantallen nog zijn, maar nu kan ik wachten met het toepassen van het flubenol tot na de keuring.

Het is me bekend dat er vissen zijn die planaria eten, maar er zijn er maar een paar die dat echt fanatiek doen en als biologische bestrijders kunnen worden aangemerkt. De belangrijkste zijn Epalzeorhinchussoorten, diverse Betta’s, de paradijsvis (Macropodus opercularis), de Black Molly (Poecilia sphenops) en ook verschillende labyrintvissen zoals de blauwe spat (Trichogaster trichopterus).

Districtskeuring NBAT 2013 Planaria
Een van de vele honderden, misschien wel duizenden planaria in mij aquarium, hier op de voorruit. Gefotografeerd met mijn oude 55mm. macrolens op mijn Nikon DS70. Wel indrukwekkend hoe dichtbij je dan kunt komen.

Mijn waterplanten
Nu is het afwachten hoe de plantengroei zich in de komende 3 weken verder ontwikkelt. De meeste problemen heb ik met mijn Nomaphila stricta. Deze plant doet het lange periodes heel erg goed, maar momenteels zit ie weer in een fase van blad loslaten en zwarte rotte stelen. Cor de Wit van Paluzee, een man met heel veel kennis van aquariumplanten stelt dat deze plant veel KNO3 en PO4 nodig heeft en hij stelde dat wanneer deze plant het goed doet, de bak balanceert op de rand van algenontwikkeling. Mijn ervaring is dat de plant moet worden geplant met voldoende ruimte tussen de verschillende planten en dat hij dan weer gaat groeien en een volle bos kan gaan worden. Een andere plant die niet optimaal groeit is Ammannia gracilis. Sommige planten doen het prima, maar sommige exemplaren kroezen en verliezen veel blad van de ondersteel.

Een opsomming van mijn waterplanten:

01 Anubias barteri (op achter- en zijwanden)
02 Rotala rotundifolia
03 Heteranthera zosterefolia
04 Cryptocoryne spec.
05 Lobelia cardinalis (klein)
06 Ludwigia natans
07 Nomaphila stricta
08 Nymphaea lotus “groen”
09 Myriophyllum aquatica
10 Hygrophila balsamica
11 Nymphaea lotus “rood”
12 Ludwigia repens
13 Staurogyne repens
14 Cryptocoryne balancae
15 Ammannia gracilis
16 Echinodorus horizontalis
17 Nymphaea minuta
18 Oldenlandia (= Hediotus) salzmanii
19 Echinodorus kleiner bar
20 Ludwigia glandulosa
21 Cryptocoryne wendti “bruin”
22 Hygrophila difformis
23 Bolbitis heudelotii (op achter- en zijwanden)
24 Hydrocotyle leucocephala
25 Alternathera spec.
26 Java-varens hier en daar op de wand, vooral rechter zijwand.

Kort voor de districtskeuring
Deze foto is gemaakt op 19 februari 2012, enkele dagen voor de districtskeuring. Kleine positiewijzigingen ten opzichte van de verenigingskeuring. Er heeft hier en daar wel wat algenvorming plaats gevonden. Een dunne harde waas, vooral op de Lobelia’s.

Binnen de NBAT wordt een globale regel gehanteerd: Maximaal aantal plantensoorten in een aquarium: 1 soort per 10 cm. lengte van het aquarium. In mijn aquarium met een lengte van 3.10 meter, zou ik dus 31 soorten planten mogen gebruiken. Of deze regel inclusief of exclusief planten die op de achterwand groeien is, zou nog eens moeten worden uitgesproken. Mijn gevoel zegt me dat het exclusief zou moeten zijn omdat de regel (m.i.) uitgaat van planten die in de bodem worden geplant. Deze regel is wat mij betreft uitermate globaal en sterk afhankelijk van de maten van het aquarium. Waar ik het wel mee eens ben is dat te veel soorten planten een onrustige indruk geeft, terwijl minder soorten juist rust genereert.

Ondanks alle voedingsstoffen die ik voor de planten toevoeg, is een aantal plantensoorten nog steeds wat aan de gele kant. Dat zijn: de vaantjesplanten, de balsamica’s, de Staurogyne en de Braziliaanse klimop. Nu is het zo dat dit verschijnsel over het algemeen een gevolg is van een gebrek aan ijzer, of aan kalium. IJzer geef ik in voldoende mate, dus het ligt voor de hand om dan te proberen wat extra kalium aan te bieden. Dit zou ook de problemen met Nomaphila stricta kunnen oplossen want tijdens een gesprek op de vereniging met Jacques de Jong vertelde hij mij dat deze laatste plant wat extra kalium zeer op prijs stelt. Er zijn meerdere aanbieders van vloeibare kalium, maar mijn voorkeur gaat uit naar Kalium van Easylife, omdat ik goede ervaringen heb met alle producten van dit merk. In heel Zoetermeer kon ik geen Kalium vinden en dus ben ik even (15 febr.) naar Romberg gegaan om daar een flesje van dat spul te halen. Direct na aankomst er mee thuis heb ik 80 ml Kalium aan mijn aquariumwater toegevoegd. De volgende ochtend al had ik de indruk dat mijn planten er positief op hadden gereageerd. Met name de balsamica’s vertoonden opeens al fris groene koppen en ook de stricta’s leken nu al iets groener en dus minder geel.

Districtskeuring NBAT 2013 Detail 01
Hier wat meer gedetailleerd de linkerkant van de bak.
Districtskeuring NBAT 2013 Detail 02
Het middelste deel.
Districtskeuring NBAT 2013 Detail 03
Wat meer naar rechts met hier 2 solitairen. Echinodorus horizontalis en Echinodorus kleiner bar. In een grote bak vind ik persoonlijk dat het toepassen van meer solitairen moet kunnen. Voorgrond: links Staurogyne repens en daarnaast Oldenlandia (= Hediotus) salzmanii, lijken wel op elkaar, maar zijn bij iets nadere beschouwing toch totaal verschillend.
Districtskeuring NBAT 2013 Nymphaea minuta
Nymphaea minuta, een bewerkelijke plants, doordat ie zo snel groeit. Hij is afkomstig van Madagaskar en is in staat bloemen te vormen die onder water open gaan. Kan enorm veel zaailingen produceren.
Districtskeuring NBAT 2013 Myriophyllum aquatica
Echt bewerkelijk is deze Myriophyllum aquatica, die groeit zo verschrikkelijk snel dat deze eigenlijk om de 3-4 dagen moet worden ingekort. Ik neem hem voor lief omdat ik het een vreselijk decoratieve plant vind.

Mijn vissen:
01 Carnegiella striata……………………14………………………Oppervlakte
02 Colisa chuna……………………………05………………………Midden – Oppervlakte
03 Nannostomus beckfordi…………….12………………………Midden
04 Hemigrammus bleheri……………….20………………………Midden
05 Corydoras pygmeus…………………12………………………Bodem – Midden
06 groot aantal garnalen………………veel…………………….Bodem – Oppervlakte

Barbus pentazona (rest van 5, oude groep die niet meer wordt aangevuld).

Over die B. pentazona’s kan ik nog wel iets vertellen. Het zijn er op dit moment nog 6 waarvan 1 exemplaar dat er “niet uitziet”. Het beest zit onder de gezwellen en is vreselijk misvormd. Eigenlijk niet om aan te zien. Een keurmeester zal er ook zeker niet gecharmeerd van zijn zo’n vis in die conditie in de bak aan te treffen, dus ik had al een aantal malen getracht het dier te vangen. Na een paar mislukte pogingen was het al zo dat wanneer ik de lichtkap open deed en met een schepnet bij het water kwam, enkel die ene pentazona tussen de planten wegdook en zich niet meer liet zien. Dan is het tijd voor andere maatregelen en ik heb in dat opzicht prima ervaringen met nachtvissen. De avond van de actie zet ik de lichtkap vast open en ik ga rond 03.00u een poging doen. Met een felle zaklamp spoor ik de bewuste vis op en met een klein netje jaag ik hem in de richting van het grotere net. In het geval van de mismaakte barbeel was het een “eitje”. De vis liet zich zo het net in sturen en ik had hem, zonder enige schade aan de inrichting, in no-time uit de bak. Vervolgens in een gesloten bakje en met een beetje water de vriezer in, schijnt de meest humane manier te zijn om een koudbloedig dier te euthanaseren. Hetgeen geschiedde. Een restgroepje vissen dat in de bak rustig oud mag worden, maar dat niet meer wordt aangevuld mag voor de keurmeester geen aanleiding zijn tot puntenaftrek, maar zieke en conditioneel slechte dieren wel.

Maandag 18 februari zal ik bij Romberg in Delft nog een aantal marmerbijlzalmen en wat roodkoppen kopen om de scholen aan te vullen. Ook overweeg ik nog een 6-tal Epiplatus guentheri toe te voegen (Heb ik uiteindelijk niet gedaan).

De rest van de planning
Op het moment dat ik nu schrijf is het zondag 17 februari en de keuring is zoals gezegd 23 februari om 11.15u. Op zich een mooie tijd want alle planten zullen dan al open staan. Gisteren heb ik de groep Ludwigia glandulosa en de sterretjes nog op hoogte geplaatst. Ook de Myriophyllum aquatica, die om de 5 dagen moet worden ingekort heb ik nog even beet gehad. Ik heb in de planning dat ik woensdag voor de laatste keer water ververs en dan de ruit vooral aan de onderkant even goed schoonmaak, en dan doe ik ook de Myriophyllum aquatica nog een laatste keer en voor de rest waar dat nodig lijkt. Vrijdag en zaterdag blijf ik dan helemaal met mijn vingers van de bak af, enkel voor de “finishing touch” zal ik dan nog mijn mouwen opstropen. Mijn ervaring is dat ik kan plannen wat ik wil, maar met levend materiaal sta je altijd voor onverwachte verrassingen. Ben benieuwd hoe deze week zal gaan verlopen.

Tot slot
Hoe zeer ik het er mee eens ben dat de keuring objectief en volgens het bondskeuringsreglement moet worden uitgevoerd, toch zou ik er voor willen pleiten dat ergens de moeilijkheidsgraad van een bak ook zou worden meegewogen. Het zou goed zijn wanneer de keurmeester eens op de plek zou gaan zitten van waar de bak normaliter wordt bekeken en het effect ervan dan eens beoordeelt. Bij een grote bak als de mijne zijn er meerdere kijkrichtingen die kunnen worden beoordeeld. Zoals de indruk bij het binnenkomen en de indruk vanaf de kijkplek. Keurmeesters hebben de neiging om met hun neus tegen de voorruit aan te gaan zitten, en ja, dan vind je altijd wel wat ongerechtigheden. Zeker in zo’n grote bak. De keurmeester (Stef Rensen) die dit weekend komt keuren, ken ik niet. We gaan het allemaal beleven. Spannend !!

Een foto-impressie van de keuring van mijn bak op zaterdag 23 februati 2013. De keurmeester Stef Rensen, Piet Muller van het district en Jos Koster de fotograaf.

Keurmeester Stef Rensen
Keurmeester Stef Rensen aan het werk.
Op z'n knieën voor de bak. Is dat een goed teken?
Op z’n knieën voor de bak. Is dat een goed teken?
Hulpmiddel voor fotograaf
Jos monteert Jos Koster is z’n anti-reflectie en flitsinstallatie aan het monteren.
Iedereen druk
Iedereen is druk in een volle, krappe ruimte. Informatie vergaren. Alle administratie wordt gecontroleerd en bijgewerkt.
De fotograaf aan het werk
Jos aan het werk, achter z’n scherm. Ben benieuwd wat hij er van maakt.
Notities bekijken.
Klaar bij de bak, nog rustig wat schrijven.

De keuringsdag zelf
Om 10.35u wordt er gebeld. “Dat zijn de mensen voor jou”, zegt mijn vrouw. Volgens de planning hadden ze er pas om 11.15u moeten zijn, maar wat mij betreft geen probleem. Ze zijn met z’n drieën: De keurmeester Stef Rensen, Piet Muller van het district en Jos Koster de fotograaf. Het eerste wat de keurmeester opmerkt is: “Je wou eerst geen aquarium nemen, jeemig wat een bak”. Er wordt weinig gezegd over de bak zelf. De keurmeester constateert dat het water van de bak niet helemaal helder is. Hij vraagt of dat het gevolg is van voedingssupplementen en ik bevestig dat. “Dat kan je beter niet zo kort voor de keuring nog doen.” merkt hij op. Die conclusie had ik zelf ook al getrokken. Vervolgens ziet hij dat er hier en daar nog wat alg aanwezig is. Bij de watermetingen blijkt dat mijn fosfaat te hoog is. Hoogstwaarschijnlijk het gevolg van het iets te enthousiast toevoegen van PO4. Stef denkt dat daar het algenprobleem ook aan is toe te schrijven. Vervolgens merkt hij op dat de plant die ik als Echinodorus horizontalis aanmerk, erg puntige bladeren heeft ten opzichte van de veel meer afgeronde bladeren van de ouderwetse horizontalis zoals hij die van vroeger kent. Wel erkent hij dat deze plant wel de kenmerkende knik van horizontalis in de steel heeft. Deze zou anders heten en Piet verwijst naar Kasselmann. Na Kasselmann te hebben geraadpleegd moet ik constateren dat ondanks dat het blad van de foto van E. horizontalis daar inderdaad wat rondere uiteinden vertoont, dit toch de Echinodorus is die het meeste overeenkomsten met mijn plant vertoont. Ik kan me overigens wel voorstellen dat door al dat kruisen en kweken de nominaatvorm ook niet altijd helemaal zuiver meer is.

Vervolgens is Jos Koster aan de beurt om foto’s te maken van de bak. Voor de overzichtsfoto gebruikt hij een eenvoudigere digitale camera en voor het detailwerk gebruikt hij de spiegelreflex. Om reflecties te voorkomen draagt hij tegenwoordig een hele stellage met zich mee van waarachter hij foto’s kan maken. Bovenop die stellage heeft hij een flitskap geconstrueerd waarmee hij zijn foto’s belicht. Het is een heel gedoe om dat ding te monteren, maar in ieder geval hoeft nu niet al die tijd door verschillende mensen een zwart doek omhoog gehouden te worden.

Stef Rensen vraagt mij terwijl Jos aan het fotograferen is om mijn website even te laten zien. Dat doe ik uiteraard graag en ik laat hem ook vluchtig even zien hoe ik onderhoud kan plegen aan deze op basis van Joomla gebouwde website. Stef constateert dat mijn website heel wat meer gebruikersvriendelijk is dan de site van de NBAT, die op basis van Adobe, Dreamweaver, is gebouwd.

Vervolgens hebben we nog een kleine discussie over de Floramate. Ik memoreerde naar aanleiding van problemen die een kennis van Stef met deze dimmer heeft, dat de kabels die aan de ene kant van de TL-buis en de andere kant van de TL-buis moeten worden aangesloten, ongeveer even lang moeten zijn, terwijl Piet het tegenovergestelde beweerde en aangaf dat bij hem die lengtes juist totaal verschillend zouden zijn. Dat kan best zo wezen, maar misschien speelt het probleem pas bij kabels langer dan een bepaalde lengte. Jaap Liefting zou daar uitsluitsel over kunnen geven.

De keurmeester heeft nog heel even de technische installatie langs gelopen en ik heb daar geen opmerkingen over gekregen. De uitslag van de districtskeuring zal op 23 maart a.s. plaatsvinden in een zaal van de Silverdome, in Zoetermeer. Piet maakt zich zorgen dat de zaal die daar gereserveerd is te klein zal blijken voor het aantal bezoekers. Dat is dan het volgende moment dat we zullen moeten afwachten om te beleven.

Districtskeuring NBAT 2013 Nr 1, nr 4 en nr 5
Paluzee: “Op zaterdag avond 23 maart vond de uitslag plaats van de districtskeuring 2013. Ook dit jaar viel Paluzee in de prijzen met een 1e plaats door Paluzee Lid Fred van Wezel.Als 4e was Willem van Wezel en Bart Laurens wist beslag te leggen op de 5e plaats. Sjaak de Jong (afwezig) eindigde op de 7e plaats. Een zeer goede prestatie van allen en het bestuur feliciteert de deelnemers dan ook met het succes!.” (Foto: Simon Post)

Een website met vooral heel veel terrarium-, aquarium- en vijverinformatie

Translate »