Stand september 2013

Stand van zaken september 2013

Het wordt wel weer eens tijd voor een update van mijn aquarium. Wanneer ik naar mijn eigen aquarium kijk dan zie ik dat er structureel in de loop der tijd niet zo heel veel is veranderd. De grote groep Rotala rotundifolia links, de dwergvorm van Lobelia cardinalis, die overigens wanneer je hem laat doorgroeien weer terug ontwikkelt naar de normale grote vorm. De lichtgroene groep Nomaphila stricta, of is het Hygrophila guianensis of Hygrophila corymbosa? Een lastige, onbetrouwbare plant die hele periodes lang kan irriteren door zwarte stelen te laten ontstaan gevolgd door massaal bladverlies, waardoor grote delen van zo’n groep verloren kunnen gaan. De enige manier waarop ik dit enigszins kan afremmen is door de hele groep uit de grond te trekken, de bodem weg te hevelen en eens grondig te wassen en weer terug te zetten. Vervolgens een paar capsules Dennerle PlantaGold 7 in de verse bodem en de planten weer terug zetten. Alvorens dat te doen eerst de wortels goed uitdunnen en alle rottende delen van de stelen verwijderen. Meestal zal daarna een belangrijk deel van deze plantengroep weer aanslaan en verder groeien. Ook het toevoegen van wat extra Kalium Potassium (Easy Life) wil ook nog wel eens helpen om de groei te stimuleren en gele bladeren van o.a. Vaantjesplanten (Hygrophila difformis), Lobelia (Lobelia cardinalis “small”) en Hygrophila balsamica weer groen te doen kleuren.

Stand van zaken sept. 2013 Een overzichtsfoto van mijn aquarium half september 2013 (20-09-’13).

Halverwege de bak staat vrij contstant een groep Ludwigia repens met daarnaast een grote groep Cryptocoryne balansae. Deze langbladige cryptocoryne heeft de neiging wat rommelig te worden en eens in de paar jaar moet de hele groep er in z’n geheel uit om eens grondig uitgedund te worden. Dat heb ik deze zomer in juli eens gedaan. Handig is dan om een flinke afwasteil of dergelijke in de buurt te hebben om de groep direct na het uit het water nemen in op te vangen. Opmerkelijk was dat door de hele kluit in een keer uit de bak te tillen, ik daadwerkelijk echt alle planten van deze soort te pakken had. Hoofdzakelijk doordat de wortels van de verschillende planten volledig door mekaar heen zijn gegroeid en de jonge planten aan de buitenkant van de groep met uitlopers aan de moederplanten vast blijken te zitten. Ook nu heb ik de bodem daar ter plekke weggeheveld en schoon gemaakt. Om de plant weer van extra voeding te voorzien heb ik ook hier weer vier PlantaGold capsules in de bodem gedaan, alsmede ook vier in kleine stukken gemaakte Velda kleikorrels voor de vijver. Vervolgens heb ik weer een aantal van de Crypto’s teruggeplaatst. Van de hele bos die ik verwijderd had heb ik ongeveer een kwart weer terug geplaatst in het aquarium. De rest is naar medeliefhebbers gegaan. De eerste tijd staat zo’n nieuw geplaatste groep er wat rommelig bij en zie je hier en daar wat bladeren vergelen en versnotteren. Zaak is om die bladeren zo snel mogelijk te verwijderen om met de frisse planten verder te gaan. Het is een vrij arbeidsintensieve klus die troebel water veroorzaakt en gelukkig hoef ik dat maar eens in de paar jaar te doen. Naast de Crypto’s staat dan de groep Vaantjesplanten die regelmatig uit de bak wordt gehaald om uit te dunnen en in te korten. Vaantjesplanten zijn snelle groeiers en daardoor arbeidsintensief, maar ze zijn decoratief en halen veel voedingsstoffen uit het water. Als gevolg van de anti-planaria kuur (flubenol) die ik eerder heb toegepast zie ik geen planaria meer en is ook het aantal borstelwormen dat ik tussen de wortels van de planten aantref aanmerkelijk minder geworden.

Detail linkerzijde Een mooie groep donkerbruine crypto’s tegen een achtergrond van snel groeiende Rotala rotundifolia.

Op de voorgrond staat dan een grote groep Hediotes salzmanni oftewel Bacopa monnieri, die ik laag houd. In de laatste situatie heb ik er een straat van gemaakt die tussen de Cryptoçoryne balansae en de Vaantjesplanten naar de achterwant oploopt. Het blijft steeds weer een klus om deze groep “in bedwang te houden”. Het zijn momenteel circa 800 plantjes die er steeds weer allemaal uit moeten worden gehaald, per stuk op lengte moeten worden geknipt en vervolgens 1 voor 1 met het lange pincet weer in de grond moeten worden gestoken. Met deze ene soort ben ik echt tot 6 uur achtereen bezig om deze opnieuw in de grond te hebben. Belangrijk is om de stekjes niet te kort te knippen, zodat ze voldoende ver in de grond kunnen worden gestoken, waardoor voorkomen wordt dat ze door de minste geringste aanraking weer los komen en gaan drijven. Wanneer het veld te open blijkt te zijn en er te weinig koppen van dit plantje beschikbaar zijn is er niks op tegen om op te vullen met ondersteeltjes, waarvan er als het goed is evenveel zijn als de bovenstukjes. Deze lopen probleemloos weer uit en zijn binnen de kortste keren niet meer als ondersteeltjes te herkennen. Ook is er niks op tegen om een of twee keer achter mekaar het veld gewoon met de schaar op hoogte te knippen en opnieuw te laten uitlopen. Het veld wordt daar altijd “voller” van doordat de onthoofde plantjes meestal dubbel uitlopen en het aantal koppen dus verdubbelt. Dit kan je echter niet altijd straffeloos herhalen doordat de planten aan de onderkant veralgen en veel troep vasthouden na verloop van tijd. Een heel “dankbaar” plantje is Alternanthera reineckii rosaefolia minor, een mond vol, maar een zeer langzaam groeiend mooi rood plantje dat lekker vol wordt en daardoor ook prima als voorgrondbeplanting kan worden toegepast. Ik heb er ook een grote straat van geformeerd die van iets naast het midden doorloopt tot de achterwand. De kleine groepjes van deze plant die op enkele foto’s nog te zien zijn heb ik inmiddels uit de bak verwijderd.

Stand van zaken sept. 2013 Hier de groep Hediotes salzmanni, die nu netjes als een straatje via de voorruit naar de achterwand loopt.

Lange tijd heb ik rechts in de bak Nympaea minuta gehad, de waterlelie uit Madagaskar die onder water bloeit met fraaie witte bloemen. Echter deze plant groeit dusdanig snel en maakt dan zulke grote bladeren dat ik besloten heb om hem te verwijderen.

Nymphaea minuta Nymphaea minuta, een prachtige plant, die echter te snel groeit en te veel plaats inneemt in mijn aquarium.

Inmiddels heb ik van een van mijn Paluzee clubleden een nieuw plantje gekregen: een fijn gesteeld Ludwigia soortje dat volgen Hielke, van wie ik deze plant gekregen heb, prachtig donkerrood moet worden en een aanwinst vormt voor het gezelschapsaquarium. De plant staat nu een week en begint inderdaad al behoorlijk rood te kleuren. Ik zal de ontwikkeling volgen en er een afzonderlijke pagina van maken zodra ik het fotografisch allemaal heb vastgelegd. Op het etiket dat bij het plantje meekwam stond: Ludwigia spec. Super red.

nieuw plantje: Ludwigia Het nieuwe plantje dat ik van Hielke kreeg: “Ludwigia spec. minor super red.”

Stand van zaken 3 006 Hier hetzelfde plantje een paar dagen later. Het begint al aardig rood te kleuren.

straatje rood Een hele straat mooie rode plantjes: Alternanthera reineckii rosaefolia minor. Langzaam groeiend en decoratief.

De zomer is inmiddels weer voorbij en het is warm geweest de afgelopen periode. Ik heb temperaturen gemeten in de bak van 32 graden en zelfs hoger. Sommige planten hebben het daar best moeilijk mee gehad. Mijn garnalen zijn voor het grootste deel gelukkig wel blijven leven. Het koelapparaat heb ik inmiddels al weer weg gedaan. Het maakte me te veel lawaai en kostte me toch te veel stroom. Ik moet ook een beetje op de centjes blijven letten. Het is nu half september en op 12 oktober a.s. is alweer de verenigingskeuring van Paluzee. De grootste kanshebbers Fred en Willem van Wezel lijken niet mee te gaan doen omdat Willem z’n nieuwe bak nog niet heeft en Fred niet mee lijkt te willen doen. Vooralsnog heb ik me voorgenomen dit keer enkel met de verenigingskeuring mee te gaan doen en niet meer met het district. Maar dat zien we tegen die tijd wel weer. Momenteel staat de bak er wel goed bij en ben ik er eigenlijk wel trots op dan mijn bak ondanks de dipjes zo nu en dan, toch vrij constant op een hoog niveau binnen de vereniging Paluzee heeft mee kunnen doen. Mijn bak is door de jaren heen ook qua inrichting tamelijk constant geweest hoewel er in de loop der tijd natuurlijk veranderingen hebben plaats gevonden. Planten en vissen zijn gekomen en gegaan en sommige zijn gebleven. De groep Nannostomus beckfordi die momenteel uit zo’n 15 exemplaren bestaat is in z’n geheel in de bak zelf geboren. Dat geld ook voor het zestal Epiplatys dageti dat aan de oppervlakte aanwezig is. De roodkopzalmen (Hemigrammus bleheri) vormen de hoofdbewoners en ik zal er waarschijnlijk binnenkort nog wat bij gaan halen.

Stand van zaken sept. 2013. De mooie donkerrode Ludwigia glandulosa staat in mooi contrast met de Nomaphila stricta. De Hygrophila balsemica heeft er wel eens beter bij gestaan, maar reageert goed op het toevoegen van kalium.

De foto’s spreken voor het overige voor zich. Ik geniet nog dagelijks van het aanzicht van dit aquarium door op mijn bankje te gaan zitten en er naar te kijken. Dat zou de keurmeester eigenlijk ook wat vaker moeten doen. Deze bak is niet bedoeld om er met je neus bovenop te gaan zitten en dan kritisch te kijken. De grootte van de bak vraagt er om, om wat afstand te nemen om hem te kunnen overzien en te waarderen. Maar ja, dat doen keurmeesters nou eenmaal niet, die hebben hun eigen wijze van keuren. Ik heb in de loop der jaren geleerd mij daar steeds minder van aan te trekken (zonder de keurmeesters daarmee te willen beledigen). Ik kijk 365 dagen per jaar naar deze bak en ben er intensief mee bezig. De keurmeester is er van al die dagen slechts 1en soms 2x per jaar. Het is mijn sloot, of het nou een topsloot is of niet !!!

 

Een website met vooral heel veel terrarium-, aquarium- en vijverinformatie

Translate »